Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

Σκύψτε, ωφελημένοι!

...ή όνειρα με «μετακινούμενο ορίζοντα»
Της Μαριάννας Τζιαντζή
Mετά τον «απασχολήσιμο», μετά τον εργαζόμενο-λάστιχο, μετά τον ευέλικτο, μια νέα κατηγορία υπο-εργαζόμενου έρχεται ξανά στο προσκήνιο. Είναι ο «ωφελούμενος», αυτός που ωφελείται από τα νέα προγράμματα κοινωφελούς απασχόλησης σε δήμους, σχολεία και νοσοκομεία, σύμφωνα με την τροπολογία που κατέθεσε στο πολυνομοσχέδιο το ΠΑΣΟΚ.
Τροπολογία της ντροπής ή της παρηγοριάς στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του. Στις εφημερίδες, στη στήλη των Κοινωνικών, θα εμφανιστούν νέου τύπου μικρές αγγελίες, π.χ.: «Νέος ωφελούμενος, μορφωμένος και ωραιότατος, κάτω των 25, ζητεί νέα ωφελουμένη με ανάλογα προσόντα, για ολιγόμηνη σχέση με σκοπό την επιβίωση».
Δύο ωφελούμενοι μαζί, ευτυχία και φαϊ, όπως θα έλεγε ένας παλιός φίλος. Ο μισθός του ωφελούμενου σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 490 ή τα 427 ευρώ το μήνα και το ημερομίσθιο τα 19 ή τα 17 ευρώ, ανάλογα με την ηλικία (άνω ή κάτω των 25), ενώ η διάρκεια της εργασίας θα είναι ολιγόμηνη. Αυτό έλειψε, οι ωφελούμενοι να αποκτήσουν κακές συνήθειες και να έχουν την απαίτηση να εργάζονται καθ’ όλο το έτος. Πάρε ένα ξεροκόμματο, ένα εξάμηνο, ένα πεντάμηνο και πολύ σου πέφτει!Ούτε καν ξεροκόμματο. Ένα κακομοιριασμένο, άσαρκο κόκαλο με σκοπό την «ανάσχεση της ανεργίας». Η δουλειά δεν είναι για χόρταση, αδέλφια!
Τυχεροί, υπερ-ωφελούμενοι θα πρέπει να χαρακτηριστούν κάποιοι που κατάφεραν να βρουν δουλειά σε κάποιο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ διετούς διάρκειας με 500 ευρώ το μήνα. Αυτοί μπορούν να κάνουν όνειρα για τη ζωή τους με ορίζοντα διετίας. Όπως είπε την περασμένη εβδομάδα ο Ευ. Βενιζέλος στη Βουλή: «Η κρίση έχει μετακινούμενο ορίζοντα και θέλει πολύ κόπο, επιμονή, σύστημα δουλειάς για να μπορείς να πετύχεις τον εθνικό στόχο εξόδου από την κρίση χωρίς να επηρεάζεσαι από τον μετακινούμενο ορίζοντα της ευρωπαϊκής κρίσης που συνεχώς επαναλαμβάνεται και ανακυκλώνεται».
Μετακινούμενος ο ορίζοντας της εργασίας, ανύπαρκτος ο ορίζοντας της ελπίδας, καταθλιπτικά παρών ο ορίζοντας της ασυναρτησίας και της κοροϊδίας. Σήμερα έχει, αύριο δεν έχει. Και από το κλασικό «σκύψε, ευλογημένη», φτάσαμε στο «σκύψτε, ωφελημένοι!», σκύψτε, συρθείτε, βουβοί και αλλοπαρμένοι, γιατί ο ορίζοντας μετακινείται, επαναλαμβάνεται, ανακυκλώνεται.

(ΠΡΙΝ, "Το τέλος της αγορά", 5.5.13)
http://www.tziantzi.gr

“Κοίτα ποιοί μιλάνε για την παιδεία….”

5Γράφει ο κοινωνικά απροσάρμοστος
Με την ανακοίνωση της ΟΛΜΕ για απεργία μέσα στις πανελλήνιες εξετάσεις πλημμυρίσαμε με κροκοδείλια δάκρυα από την πολιτική ηγεσία και τους παρατρεχάμενους τους,τόσα που δεν ξόδεψαν ούτε την Βδομάδα των Παθών. Οι “σφαγείς” της κοινωνίας και της νεολαίας κόπτονται για την ψυχική ηρεμία των μαθητών κατά την διάρκεια των πανελλήνιων εξετάσεων ενώ όλη τη προηγούμενη περίοδο σχεδίαζαν την πνευματική-συνειδησιακή εξόντωση τους, η οποία θα οδηγήσει έστω και έμμεσα στη βιολογική τους εξόντωση.
Από την μία καταργούν ολόκληρες σχολικές μονάδες τις οποίες βαφτίζουν συγχωνεύσεις, απολύουν ή εξωθούν σε απόλυση μεγάλο αριθμό εκπαιδευτικών περιορίζοντας όλο και περισσότερο τα εργασιακά τους δικαιώματα, περικόπτουν μισθούς,αξιολογούν και μετακινούν εκπαιδευτικούς εν είδει τιμωρίας,δεν νοιάζονται για τις χιλιάδες διαρροές μαθητών ειδικά στην επαρχία, βιαιοπραγούν συστηματικά στην συνείδηση των μαθητών κόβοντας μισθούς και δικαιώματα των γονιών τους, απαξιώνουν ολοκληρωτικά τον χαρακτήρα της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Ενώ από την άλλη μιλάνε για την προάσπιση της κοινωνικής ειρήνης και της οικογένειας,την ευημερία και την ανάπτυξη.
Η περίπτωση της παιδείας για ένα σύστημα παρουσιάζει πάντα ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού πάνω της θα στηριχτεί ένα μεγάλο μέρος του εποικοδομήματος για το χτίσιμο του εκάστοτε υποκειμένου-ατόμου και κατ επέκταση της ίδιας της κοινωνίας.Στη χώρα μας το εκπαιδευτικό σύστημα μέχρι τώρα ήταν αυτό που άρμοζε σ” έναν υπανάπτυκτο λαό από δω και στο εξής θα έχουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα αρμόζει σ” έναν αποικιοκρατούμενο λαό που θα άγεται και θα φέρεται από τις ανάγκες της ανθρωποφάγου ελεύθερης αγοράς και των μονοπωλίων.
Η ιδιωτικοποίηση της παιδείας η οποία είναι προ των πυλών θα αποδειχθεί πολλά επίπεδα μπροστά από την ιδιωτικοποίηση που εφάρμοσε η Θάτσερ στην Αγγλία αφού θα συνδυαστεί ,και ήδη φαίνεται αυτό, με έντονο βαθμό αυταρχισμού και καταστολής.
Η μόρφωση θα μεταβιβάζεται στους απογόνους των “ευνοουμένων εχόντων” σαν κληρονομικός τίτλος κατ” αντιστοιχία με τους τίτλους ευγενείας των οικογενειών των φεουδαλικών εποχών. Τα υποκείμενα αυτά βέβαια δεν θα είναι τίποτα παραπάνω από απλοί τοποτηρητές κανόνων λειτουργίας των σύγχρονων φέουδων (ΕΟΖ,Ειδικές Οικονομικές Ζώνες), αλλά η θέση τους και το “κύρος” τους θα είναι καλά εδραιωμένα από την κυριαρχία των μονοπωλίων.
Κλασσικό παράδειγμα ταξικής περιχαράκωσης της γνώσης και εκπαίδευσης είναι ο κλάδος της Βιοτεχνολογίας.Μετά την χαρτογράφηση του γεννετικού υλικού την προηγούμενη δεκαετία και η κατοχύρωση τεχνικών βιοτεχνολογίας από τις εταιρείες-μονοπώλια του κλάδου σήμερα είναι αδύνατη η πρόσβαση σ” αυτές τις τεχνικές ακόμα και σε πανεπιστήμια παρ” όλο που για την ανάπτυξη αυτών των τεχνικών εργάστηκαν και απλοί βιολόγοι που τώρα είναι άνεργοι.
Δυστυχώς στην χώρα μας το έδαφος είναι στρωμένο με “ροδοπέταλα” για τους εκμεταλλευτές του κόσμου μιας και οι μελλοντικοί δούλοι τους ήδη έχουν αποκοπεί τεχνιέντως από την εκπαιδευτική διαδικασία, είτε γιατί δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώνουν το σχολικό λεωφορείο που τους πηγαίνει από το χωριό τους στο σχολείο, είτε γιατί πρέπει να βοηθήσουν οικονομικά και πρακτικά τους ολοένα και φτωχότερους γονείς τους.είτε γιατί κυνηγούν το όνειρο που τους αναλογεί σε κάποια απομακρυσμένη “τεκέ-καφετέρια” της επαρχίας.
Σε αντίσταση όλων των παραπάνω και άλλων πολλών ζητημάτων που μόνο η ίδια η κοινωνία είναι σε θέση να θέσει και να επιλύσει, η εκπαιδευτική κοινότητα μαζί με τους γονείς, αλλά και πλέον μαζί με όλον τον εργατικό κόσμο έχει υποχρέωση να βάλει ένα φρένο στα επερχόμενα σχέδια καταστροφής. Γενικές απεργίες διαρκείας με πανεργατικό προσανατολισμό και διεκδίκηση του κοινωνικού ελέγχου από τον φυσικό του εκφραστή που είναι ο ίδιος ο εργαζόμενος και ο απλός κόσμος είναι επιβεβλημένες. Όχι από σήμερα,από χθες.
Πηγή:Το Μπλοκ μας